تهران گردی دماوند

دماوند
شهرستان دماوند نام یکی از شهرستانهای استان تهران در ایران است،این شهرستان با مساحتی حدود 188هزار هکتار در محدوده شهرستان های فیروزکوه،آمل،ورامین و گرمسار قرار دارد و منطقه ای کوهستانی است که متوسط ارتفاع آن از سطح دریا حدود 2000 متر است و از میزان 188 هزار هکتار مساحت شهرستان،83 درصد جزو منابع ملی و 16 درصد جزء زمینهای کشاورزی و حدود یک درصد بقیه نیز جزء حوزه شهری است.

بنابر آنچه از نتایج سرشماری سال 1385 اعلام گردیده است تعداد 27418 خانوارشامل 96860 نفر در این شهرستان ساکن بوده اند.

دماوند یکی از کهن ترین و قدیمی ترین شهرهای ایران است که در تارخ روایی ایران بنیاد آن را به کیومرث نسبت می دهند. آثار و شواهد به دست آمده حاکی از حضور انسان از کهن ترین دوران حیات بشر در این سرزمین است و نیز شهر دماوند وروستاهای اطراف آن به عنوان یک اثر ملی در فهرست آثار ملی ایران به شماره 56 به ثبت رسید.

پس از فتح این سرزمین توسط لشگریان اسلام تجمع جمعیت و وسعت و گسترش شهر به اندازه ای بود که نیاز به مسجد جامعی که نمونه آن را فقط در قرون اولیه اسلام می توان یافت بر بالای تپه مشرف به شهر ساخته شد.

از دیگر آثار تاریخی شهر دماوند همچون بنای باشکوه و زیبای برج شبلی،امامزاده عبداله و عبیداله و امامزاده شمس الدین محمد را می توان نام برد.

این شهرستان بنابر آنچه در نتایج آمار گیری سرشماری سال 1385 کل کشور آمده دارای 2 بخش، 5دهستان، 5شهر و 111روستا است.

شهرهای شهرستان دماوند عبارتند از:

1-  دماوند(گیلاوند و جیلارد)

2-  کیلان

3-  آبسرد

4-  رودهن

5-  آبعلی

امامزاده عبدالله و خلیل الله

این بقعه در مرکز شهر دماوند و در جبهه جنوب شرقی دادسرای شهر دماوند و در محله موسوم به قلضی قرا دارد. پلان بقای این بقعه به صورت برج آرامگاهی ترک دار است که دارای بدنه ای با ۶۷ شیار زاویه دار با گوشه های تیز است.
مصالح بنای این امامزاده از قلوه سنگ و ملات گچ است. در ارتفاع بالاتر با آجر کاری بسیار زیبا به سبک بناهای دوره سلجوقیان ساخته شده است. این بقعه در طول سالیان مورد توجه حکومتها واقع شده که یک صندوق چوبی از دوره صفویان و یک مسجد از قاجاریه نیز در آن به چشم میخورد. فضای این امامزاده را میتوان به عنوان بزرگترین بقعه در شهرستان دماوند به حساب آورد.

امامزاده هفت تن و هشت تن

در محله درویش شهر دماوند و در فاصله  150 متری جنوب بقعه امامزاده عبدالله – عبیدالله و در مرکز بافت قدیمی شهر دماوند قرار دارد. بنای دو مقبره در امتداد شمال و جنوب یکدیگر قرار دارند که بنای شمالی نوساز می باشد و امامزاده هفت تن و هشت تن نامیده می شوند. این بنای جدید الاحداث بوده وبا مصالح سیمان و آجراحداث شده است. نقشه بنا از بیرون مربع و از داخل هشت‌ضلعی است. درب ورودی بنا در پخی که در گوشه جنوب شرق آن ایجاد کرده است، قرار دارد. در گوشه‌های مربع بیرونی بنا، فضاهای  کوچکی در پشت طرح هشت‌ضلعی داخلی ایجاد شده که محل دنجی برای عبادت به نظر می‌رسد. در حال حاضر از این فضاها به عنوان نمازخانه استفاده می‌شود.

حمام محله درویش

این بنای تاریخی که متعلق به دوره صفویه است، پلانی مستطیل شکل دارد و در جهت شمال به جنوب احداث شده است. این حمام دارای دو بخش ورودی در جبهه شمالی و جنوبی است، از یکدیگر جدا شده اند. بخش شمالی حمام، وسیع، سنتی و دست نخورده باقی مانده و مسیر ورودی آن به رختکن، به شکل دالانی پیچ دار ساخته شده است. این اثر، در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۸۲، با شماره ثبت ۸۵۱۷، به عنوان یکی از آثار ملی ایران، به ثبت رسیده است.

گورستان گیلیارد

این گورستان در غرب محلهٔ جیلارد دماوند، بر روی تپه ای مشرف به خیابان اصلی و شمال شهرک جهاد واقع شده‌است و این گورستان مربوط به یهودیان دارای 2 بخش جدید و قدیمی تر می‌باشد.
وی ادامه داد: در بخش قدیمی آثاری از 600 سال پیش وجود دارد و در قسمت جنوب شرق گورستان یهودیان، آثاری از گورستان مسلمانان نیز دیده می شود که مربوط به دوران سلجوقی و تیموری بوده و دارای قدمتی مربوط به قرون ۵ و ۶ هجری است.
این اثر در تاریخ 21 اسفند ماه سال 95 به ثبت ملی رسیده است.

برج شبلی

برج شیخ شبلی دماوند، نمادی از تاریخچه این شهر است که در شرق شهر و بین دو محله قدیمی ˈفرامهˈ و ˈ قاضیˈ قرار دارد. این بنا یکی از نمونه های بارز شیوه معماری و اوج هنر ایران بعد از اسلام است که در قرن پنجم هجری قمری ساخته شده است. برج شبلی به سبک رازی که مربوط به سلسله سامانیان و سلجوقیان است، ساخته شده و دارای 2 لایه بیرونی و درونی است. لایه درونی استوانه ای به قطر حدود 5 متر و لایه بیرونی هشت ضلعی و به ارتفاع 10 متر است. نمونه بارز تزئینات دوره رازی که آجرکاری است، در این بنا به کار رفته که تا حدودی شبیه بناهای عصر سامانی در بخارا است از این رو، می‌توان قدمت آن را به بیش از قرن پنجم هجری نسبت داد.

مسجد جامع دماوند

مسجد جامع عتیق دماوند، فی مابین محله قاضی و فرامه (چریک) در نقطه ی مرتفع بر روی تپه‌ای در مرکز  روستا و در شرق شهر دماوند مشرف به شهر در موقعیتی که مسجد جامع فعلی قرار گرفته، واقع شده بود. مسجد جامع فعلی بر روی  مسجد قدیمی بنا شده و از جهت شمالی و جنوبی و غربی به خیابان محله، از جهت شرقی به خانه‌های مسکونی محدود است. این مسجد به جهت وجود بقایایی از ستونها ی متعلق به قرن پنجم هجری قمری و مناره ای آجری مربوط به دوره سلجوقی در فهرست آثار تاریخی با شماره 230 به ثبت رسیده است.

امامزاده عبدالله و عبیدالله

امامزاده عبدالله و عبیدالله دماوند در میدان هفده شهریور، جنب حسینیه محله درویش در شهرستان دماوند استان تهران قرار گرفته است. کتیبه گچ بری داخل گنبدخانه و زیر گنبد احتمالا از بنای اصلی جدیدتر است. در ضمن برج این مقبره در خارج سی و سه پره و در داخل، هشت ضلعی است.  گنبد امامزاده عبدالله و عبیدالله دماوند از نوع دو پوسته بوده و پوسته خارجی آن اکنون سی گوشه دارد. براساس کتیبه ای در مسجد جامع دماوند، در زمان فتحعلی شاه، سال ۱۲۴۷، تعمیرات اساسی در این مسجد صورت گرفته است. لذا می توان احتمال داد که تغییر شکل گنبد امام زاده از مخروطی به هرمی نیز مربوط به همین زمان باشد. در دوران معاصر، در شرق این برج، نمازخانه‌ای احداث شده که راهرو باریکی آن را به ورودی شمالی برج می پیوندد. در غرب محوطه محصور پیرامون مقبره، سردری با یک در چوبی کنده‌کاری شده از آثار صفویان، وجود داردکه بقعه را به حسینیه مجاور آن مرتبط می کند. این اثر در تاریخ ۴ تیر ۱۳۵۱ با شماره ثبت ۹۲۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

چشمه اعلا

اعلا جزو دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان دماوند است و راه فرعی ماشین رو به دماوند دارد. آب و هوای چشمه اعلا کوهستانی و سردسیر است و سکنهٔ اصلی آن حدود ۱۵۲ نفر هستند. محصولات اصلی چشمه اعلا شامل، قیسی، گیلاس، زردآلو، سیب، گردو، آلبالو و عسل است.
چشمه ای در این منطقه وجود دارد که از کوههای البرز سرچشمه گرفته و بسیار گوارا است. نکته ی جالبی که درباره‌ی این چشمه وجود دارد این است که آب این چشمه در کاهش فشار خون بالا بسیار موثر است.

همراهان باید یک وعده غذای سرد همراه خود داشته باشند.

مطالعه منشور و قوانین سفر مندرج در سایت برای تمامی همسفران شاهسون سیر الزامی میباشد.

بیمه مسئولیت مدنی

لیدر مجرب میراث فرهنگی